foto1
foto1
foto1
foto1
foto1
Nasze stowarzyszenie zostało wprowadzone do ewidencji stowarzyszeń zwykłych prowadzonej przez Starostę Sieradzkiego 8 grudnia 2018 r. Założyło je pięć osób powodowanych miłością do każdego bliźniego i potrzebą krzewienia tolerancji, szacunku wobec przedstawicieli innych nacji i wyznań.Read more / Czytaj więcej

Stowarzyszenie im. Ireneusza Ślipka

na rzecz dialogu polsko-żydowskiego w Warcie

Język / Language

Ireneusz Ślipek 

 

ŻYCIORYS

Ireneusz Ślipek ur 30 listopada 1935 roku w Gorzałowie k. Warty (obecnie powiat sieradzki, województwo łódzkie). Był najstarszym dzieckiem Pawła i Stefanii zd. Sukiennik, miał ośmioro rodzeństwa.

Kończąc edukację podstawową podjął naukę w Liceum Ogólnokształcącym im. Kazimierza Jagiellończyka w Sieradzu. Po ukończeniu  liceum, kontynuował  naukę w Seminarium Duchownym Ojców Franciszkanów w Niepokalanowie. Niestety ze względu na szwankujące zdrowie, naukę musiał przerwać i nie uzyskał święceń kapłańskich.

Po powrocie do Warty podjął pracę w Zarządzie Dróg Publicznych Oddział w Warcie jako pracownik administracji.

Od najmłodszych lat pociągało go zbieractwo. Najpierw były to znaczki, z czasem książki, starocie wyrzucone na makulaturę lub śmietnik. Chciał ocalić od zapomnienia lub zlikwidowania przedmioty pamiątkowe. Jego kolekcja z upływem czasu powiększała się. Zbierał stare hełmy, łuski od nabojów, znaczki, monety, stare żelazka, przedmioty codziennego użytku itp.

Poza tym pasjonował się historią Warty i okolic, architekturą dworków, pałaców, kościołów, parków, kapliczek. Jego zainteresowanie budziła działalność instytucji społecznych, kulturalnych i kościoła. Z czasem pracy społecznej poświęcił się bardzo aktywnie.

Pasją Ireneusza była również fotografia. Dokumentował różne uroczystości lokalne: od pochodów pierwszomajowych, uroczystości państwowych i kościelnych : procesje Bożego Ciała, straż druhów OSP przy wielkanocnym Grobie Pańskim, poprzez uroczystości swojej rodziny oraz innych Wartczan, którzy mieli takie życzenie. W ten sposób dokumentował historię regionu, jak i dzień jemu współczesny.

Z upływającym czasem poszerzał zakres swojej działalności  społecznej.

Był honorowym członkiem Ochotniczej Straży Pożarnej w Warcie, aktywnie uczestniczył w licznych wydarzeniach świeckich jak i kościelnych organizowanych przez Ochotniczą Straż. Przez wiele lat pełnił funkcję sekretarza, nie gasił pożarów :), ale prowadził fotokronikę wydarzeń w mieście ze szczególnym uwzględnieniem OSP na terenie gminy Warta.

Wykorzystując uzdolnienia wokalne i instrumentalne był członkiem chóru LUTNIA, aktywnie wspierał jego pracę, był chórzystą i jednocześnie archiwistą (ręcznie przepisywał nuty do wykonywanych utworów).

Aktywnie działał w Bractwie Literaków, które jest unikatem na skalę kraju, ponieważ działa nieprzerwanie do 1628 roku przy kościele im. Świętego Mikołaja w Warcie. Działalność Bractwo miało charakter religijno-charytatywny. Bractwo Literaków zajmowało się szerzeniem kultu Maryjnego. Ireneusz z racji swego wieku oraz wieloletniej aktywności w Bractwie pełnił rolę seniora.

W trosce o ratowanie miejscowych zabytków i miejsc pamięci aktywnie uczestniczył w pracach Wojewódzkiej Komisji Opieki nad Zabytkami w Sieradzu, gdzie pełnił funkcję Przewodniczącego Podkomisji ds. cmentarnictwa.

Był człowiekiem otwartym na przeszłość i teraźniejszość, istniało w nim przekonanie, że każda mogiła, niezależnie od narodowości i wyznania kryje w sobie Człowieka i wymaga należytego szacunku. Jako pierwszy postanowił opisać Cmentarz Żydowski w Warcie. Cmentarze interesowały go w wyjątkowy sposób – jako magiczne i pełne tajemnic miejsca. Nie miał uprzedzeń i w myśl słów Jana Pawła II , uważał że Żydzi „to nasi starsi bracia w wierze”. Nie znał osobiście żydowskiej Warty, gdyż do miasta przyjechał jako dziecko wraz z rodzicami po II wojnie światowej. Nie miał również koneksji żydowskich.

Praca nad rekonstrukcją warckiego kirkutu, to bardzo duży rozdział w działalności społecznej Ireneusza. Rozpoczął się w 1986 r i trwał aż do roku 2002 (to czas rekonstrukcji, wyszukiwania i odzyskiwania macew, prace nad ogrodzeniem terenu). Pozostały czas to utrzymanie uzyskanego stanu i obrona przed dalszym zniszczeniem. Praca ta pochłonęła bardzo dużo energii, wysiłku społecznika, ale najważniejszym jest fakt, iż posiadała dużo sprzymierzeńców; choć znacząca rolę odgrywali również przeciwnicy tego dzieła lub ludzie zupełnie obojętni.  Dzięki tej pracy jego nazwisko znane jest profesorom, dziennikarzom i studentom w Polsce i poza jej granicami. Za swój wkład w renowację i konserwację Żydowskiego Cmentarza w Warcie otrzymał w 2004 roku dyplom uznania wydany przez Instytut YAD VASHEM w Jerozolimie.  Wspomagał Adę Holtzman w skatalogowaniu macew znajdujących się na cmentarzu - „Cmentarz Żydowski w Warcie” wydana w Tel – Aviv 2006 rok – pamięci Beniamina Yaari i Ireneusza Ślipka. Udzielał licznych wywiadów dla prasy lokalnej jak i zagranicznej.

W jednym z udzielonych wywiadów („WARTA” / 1998) Ireneusz dokonał podsumowania swojej pracy i aktywności: "...wiele rzeczy to już historia; wydarzenia przemijają, krajobrazy się zmieniają, a tu pozostaje ślad. Chciałbym to ocalić od zapomnienia..."

Ireneusz Ślipek zmarł nagle 4 maja 2006 roku. Pochowany jest w mogile wspólnie z bratem Janem na Cmentarzu Parafialnym w Warcie.